سلام به همه دوستان عزیز و ممنونم از اینکه با نظرات خوبتون ما رو یاری دادید . امروز قصد داریم به سراغ مطلبی بریم که ممکن  برای شما عزیزان کمی جالب باشه :

افتراء:

" کسی امری را که طبق قانون جرم محسوب می شود به دیگری نسبت دهد ونتواند نصحت آنرا ثابت کند."

عنصر قانونی جرم:

ماده 697 ق.م.ا.است که مقرر میدارد " هرکس به وسیله اوراق چاپی یا خطی یا به وسیله درج در روزنامه و جراید یا نطق در مجامع یا به وسیله دیگر به کسی امری را صریحاً نسبت دهد یا آنها را منتشر نماید که مطابق قانون آن امر جرم محسوب میشود ونتواند صحت آن اسناد را ثابت نماید جز در مواردی که موجب حد است به یکماه تا یکسال حبس و تا 74 ضربه شلاق یا یکی از آنها حسب مورد محکوم خواهد شد"

عنصر مادی این جرم :

ایراد افترا می باشد که از طریق افعال مادی مثبت صورت میگیرد و نه ترک فعل مثل اینکه میگوید :( آقای الف سارق است) یا اینکه کسی به صورت مکتوب به دیگری نسبت کلاهبرداری داده ولی آقای (ج) فقط آن اوراق را منتشر میکند باز جرم موضوع این ماده اتفاق افتاده.

بحث دیگری در عنصر مادی مطرح می شود این است که هر چند قانونگذار از کلمات جمع مانند اوراق چاپی و نطق در مجامع استفاده کرده است اما ظهور آن در یک ورق ویک مجمع برای تحقق جرم کفایت می کند.

چند تذکر در این رابطه قابل ذکر است:

نکته اول اینکه انتساب باید صریح وغیر قابل توجیه باشد وانتسابات غیر صریح مشمول این ماده نخواهد شد مثلاینکه بگوید (فلانی شراب خورده) و بعدتوجیه کند که منظور از شراب هر نوع نوشیدنی است.یا بگوید (عرق خورده ای) وبعد توجیه کند که عرقیات گیاهی است در اینصورت جرم نخواهد بود مگر اینکه قرائن بطور کامل حکایت از عرق مسکر وشراب مسکر نماید.

نکته دوم: برخی میگویند برای اینکه انتساب جرم به کسی را افترا محسوب کنیم باید این افترا ارتجالی وابتدایی باشد. یعنی در مقام تعرض وتهاجم باشد نه در مقام دفاع وامثال آن.

بنابراین کسی که به عنوان مطلع وشاهد به محکمه احضار شده وقاضی از او می پرسد که( آیا سارق است یا خیر؟) و شاهد بگوید:(بلی) هر چند کذب گفته باشد، مفتری محسوب نمی شود.

دادگاه عالی انتظامی قضات  در حکم شماره  1586_9/7/1317به همین مناسبت است . همچنین در مورد تظلمات وشکایات هم که معمولاً حالت ارتجالی داشته و متضمن نسبت دادن ارتکاب جرم به مشتکی عنه می باشد نیز همین موضوع مطرح می شود.مراجعه شود به نظریه شماره3849/7سال1364 اداره حقوقی قوه قضائیه.

در آخر اینکه شخصی که به دیگری نسبت جرمی را می دهد زمانی به عنوان مفتری قابل مجازات است که نتواند صحت آن اسناد را ثابت کند ولی اگر توانست صحت نسبتی را که داده، ثابت کند بدیهی است که قابل مجازات نخواهد بود. مثلاً فلانی سارق اتومبیل من است ونهایتاً دادگاه متهم را به سرقت محکوم نموده باشد البته این موضوع یک استثناء دارد که در تبصره ماده 697 مقرر شده است این تبصره اشعار می دارد:"در صورتی که نشر آن امر اشاعه فحشاء محسوب گردد، هر چند بتواند صحت اسناد را ثابت کند مرتکب به مجازات مذکور محکوم خواهد شد."

مثلاً مرتکب عمل منافی عفت شده ودیگری از او یک عکس واقعی تهیه نموده و آن را منتشر کند با به مجازات مفتری، مرتکب خواهد شد هرچند عکس واقعی است.

عنصر معنوی:

در ایراد افترا سوء نیت عام است و نیاز به سوء نیت خاص نمی باشد یعنی همینکه فرد عالماً و با اراده امری را به دیگری نسبت دهد که آن امر جرم محسوب می شود مرتکب این یزه شده است.